Poes Kees

Niets rustgevender dan een wandeling langs geluidloze graven. Op loopafstand van mijn huis ligt het Rooms Katholieke Kerkhof. Plechtige namen gebikt in grijzig steen. Deze middag benevelt een waterige zon het licht boven de schots en scheef gegroeide grafstenen. Treurwilgen op willekeurige plekken, waar de doden met mazzel onder de hangende takken eeuwig troost genieten. Er heerst een magische herfststilte. Zelfs de vogels lijken hun adem even in te houden. Lees verder Poes Kees

Groningen, mijn stoere stad

20150714_212513

 

nachtelijke stemmen gonzen

als zacht vernis over de daken

duizenden fluisterende sluimeringen

aaien zijig langs mijn gezicht

 

fietsend door broeierige straten

maakt mijn stoere stad zich op

waakt over een daverende schaterlach

nieuwe, verlegen, bijna aanrakingen

 

een meeuw scheert rakelings langs

mijn luchtige hoofd, een schreeuw

wat een genot, mijn trouwe stad

ik vang een blik, een gulle glimp

 

een groet van echt gemeend

de wind blaast zijn stem onzichtbaar

in de zwoele stadse avondgloed en

het beeld spreidt zich uit als inkt