Groningen, mijn stoere stad

20150714_212513

 

nachtelijke stemmen gonzen

als zacht vernis over de daken

duizenden fluisterende sluimeringen

aaien zijig langs mijn gezicht

 

fietsend door broeierige straten

maakt mijn stoere stad zich op

waakt over een daverende schaterlach

nieuwe, verlegen, bijna aanrakingen

 

een meeuw scheert rakelings langs

mijn luchtige hoofd, een schreeuw

wat een genot, mijn trouwe stad

ik vang een blik, een gulle glimp

 

een groet van echt gemeend

de wind blaast zijn stem onzichtbaar

in de zwoele stadse avondgloed en

het beeld spreidt zich uit als inkt

 

 

 

Gepubliceerd door

Marian

Ik luister graag naar de stilte. Wars van mode, merken en meelopen. Extreem dierenliefhebber. Vegetarisch. Yoga. Schrijven. Lezen. Reizen. Pionier. Inspirator. Mindfulness. Idealist. Ik vind niets vanzelfsprekend. Pas niet in het plaatje van de gewenste maatschappij. Trek graag mijn eigen plan, daarbij de kudde ontwijkend. Ik ben graag samen, maar heb alleenzijn nodig om alle idee├źn een plaats te kunnen geven. Ik adem liever uit dan in. Ben altijd onderweg, soms in mijn hoofd, op zoek naar innerlijk avontuur. Soms fysiek, op weg naar nieuwe ervaringen en herinneringen. Inspiratie is mijn leven, reizen mijn thuiskomen. Mijn veiligheid is het onbekende. Ben altijd op zoek naar schoonheid. "A mind forever voyaging through strange seas of thought... Alone". Newton

Geef een reactie