Het smalende gelach van de angst

Trots huppelde ik het schoolplein op richting mijn klasgenoten van de 3e klas. Blij lachend ging ik bij mijn vaste groepje staan, als altijd. Mijn klasgenoten groetten me, bekeken me van top tot teen en ineens was het doodstil. Ze barstten in luid lachen uit. Mijn lach verdween.

Blijheid aan mijn lijf
Die ochtend mocht ik mijn gloednieuwe outfit aan. Ik had het de dag ervoor van mijn buurmeisje gekregen. Wat vond ik het mooi! Het zomerse pakje bestond uit een broek en een hesje, knalgeel en overladen met bijna lichtgevende roze bloemen. Wat werd ik gelukkig van deze blijheid aan mijn lijf.
Mijn moeder maakte nog een extra mooie vlecht met bijpassende strik. Ik voelde me bijna jarig en trok de deur dicht op weg naar school. De zon scheen hoog aan de hemel en mijn dag kon niet meer stuk. Dacht ik.

De schoolbel bromde dwingend. We gingen de klas binnen en mijn blijheid was verdwenen. Ik werd uitgelachen. Waarom vonden ze mijn pakje niet mooi? Werden zij dan niet blij van mijn bloemen?

Juf Leroux -mijn lievelingsjuf- keek van mij naar de anderen en weer terug naar mij. Toen iedereen zat en stil werd, keek ze mij aan en zei ze luid: ‘Marian, wat zie jij er vandaag prachtig uit, wat een zonnige kleren heb je aan en wat een prachtige kleuren. Jij moet je wel heel blij voelen vandaag.’ De klas was doodstil. Mijn hart bonsde. Ik was even niet alleen.

Juf Leroux gaf mij die sprankel zelfvertrouwen terug die ik zoëven in één klap was kwijtgeraakt. De sprankel die vele malen sterker is dan het smalende gelach van de angstige kudde. Juf Leroux heeft nooit geweten hoe belangrijk haar ene zin in mijn jonge leven was. Een zin die mij heeft doen beseffen dat ik nooit in de kudde zou willen passen.

“Beloof me dat je altijd zult onthouden dat je moediger bent dan je gelooft, sterker dan je lijkt en slimmer dan je denkt.” – A. Milne, Winnie the Pooh

Gepubliceerd door

Marian

Ik luister graag naar de stilte. Wars van mode, merken en meelopen. Extreem dierenliefhebber. Vegetarisch. Yoga. Schrijven. Lezen. Reizen. Pionier. Inspirator. Mindfulness. Idealist. Ik vind niets vanzelfsprekend. Pas niet in het plaatje van de gewenste maatschappij. Trek graag mijn eigen plan, daarbij de kudde ontwijkend. Ik ben graag samen, maar heb alleenzijn nodig om alle ideeën een plaats te kunnen geven. Ik adem liever uit dan in. Ben altijd onderweg, soms in mijn hoofd, op zoek naar innerlijk avontuur. Soms fysiek, op weg naar nieuwe ervaringen en herinneringen. Inspiratie is mijn leven, reizen mijn thuiskomen. Mijn veiligheid is het onbekende. Ben altijd op zoek naar schoonheid. "A mind forever voyaging through strange seas of thought... Alone". Newton